woensdag 23 augustus 2017

Een kleurige moestuin

Wat kleur betreft doen mijn moestuin op dit moment niet onder voor de border. Deze mooie rode uien liggen te drogen op het land, klaar om in de mand te gaan. En wat te denken van de gele bloemen van de doorgeschoten venkel. Samen met de cosmea vormen ze prachtige boeketten. De kleine cosmea zaailingen kwam ik in het voorjaar tegen in de moestuin en heb ze bij elkaar tegen de muur gezet in de hoop dat het wat zou worden. Ik werd niet teleurgesteld.



De korte zinnia's gaan in kleine vaasjes die door het hele huis staan, tot in de badkamer aan toe en de  uitgebloeide Nigella (Juffertje in het groen) ga ik afknippen en in bossen te drogen hangen.

Dit is een stekje dat ik meenam uit een van de tuinen die we bezochten in juni. Het is de Salvia uliginosa die bloeit van juli tot oktober. Volgend jaar ga ik een plekje in de border zoeken voor deze schoonheid. Vanavond maak ik een ovenschotel met aubergines en tomaten wat we eten met taboulé. Iedere dag eten we nog lekker(s) uit de moestuin.


dinsdag 22 augustus 2017

Charmante dame

97 Jaar jong is ze, de moeder van onze buurvrouw Jany en zij wilde wèl op de foto. Graag zelfs en ze ging er helemaal voor zitten. Ze deed haar zonneklep even af en ik maakte haar voor de zoveelste keer een compliment over haar mooie haar. Een dame is het, altijd even verzorgd en ze heeft zelfs nog een beetje lippenstift op zie ik nu ik de foto's wat beter bekijk. Natuurlijk heeft ze wel wat gezondheidsklachten, dat kan niet anders op die leeftijd maar daar hoor je haar nooit over. Ze heeft een ontzettend lief maar ook ijzersterk karakter. Iedere zomer haalt haar dochter haar een paar maanden naar hier, het is in het dorpje in de buurt van Carcassonne waar ze woont op het ogenblik 40 graden vertelde ze me en ook 's nachts blijft de hitte daar erg hangen.  Zo nu en dan wip ik even langs met een bos bloemen, daar houdt ze zo van. Vaak schuifelt ze dan met een schaar in de hand langs de rozen om de dode bloemen er uit te knippen. Zonnebloemen had ik deze keer voor haar en ze was er echt blij mee. Van zo'n vrouw kan je alleen maar houden.


maandag 21 augustus 2017

Alleen....

In de straat waar gisteren de brocante markt werd gehouden stond dit grote huis met een mooie open schuur erachter. Voor het huis zat een oude man naar de drukte in de straat tekijken. Ik liep het terrein op en vroeg of ik een paar foto's mocht maken van zijn huis en schuur, maar eigenlijk was het mijn bedoeling om van hem een foto te maken.  Mooie schuur, zei ik tegen hem waarop ik als antwoord kreeg dat hij ook mooi was. Dat gaat lukken dacht ik natuurlijk meteen en vroeg of ik van hem ook een foto mocht maken. Jammer genoeg weigerde hij, ook na nog een keer aandringen bleef hij erbij, hij wilde niet op de foto. Dat moet je respecteren dus het bleef bij een paar foto's van huis en schuur. Ik maakte nog wel even een praatje met hem.

Ik kreeg de indruk dat hij helemaal alleen in dat grote huis woonde. De eenzaamheid straalde van hem af. In de schuur stond een verzameling spullen waar ik graag even doorheen had willen struinen. Maar dat heb ik maar niet gevraagd.


zondag 20 augustus 2017

Wijn proeven...en kopen

Nadat ik vanmorgen met vrienden de brocantemarkt van Ruoms bezocht gingen we op de terugweg nog even langs bij een kleine cave. Zij wilden nog wat wijn kopen voordat ze weer naar België vertrokken en prezen deze wijnboer de hemel in. Natuurlijk wilde ik daar dan ook graag een kijkje nemen en wat proeven. De jonge wijnboer en zijn ouders die meehelpen hebben maar 6 ha aan druivenstokken staan. Zij maken echt een topproduct en verkopen alles aan particulieren en restaurants. Ik heb daar heerlijke wijntjes staan proeven en kocht er een doosje wit en een fles overheerlijke dessertwijn. Die bewaar ik voor het kerstdiner.



Toen de moeder van de eigenaar mijn fototoestel zag vroeg ze of ik de caves wilde zien en ze liep voor me uit om het licht aan te doen in de kelders. Wat is dat toch een prachtig gezicht, al die houten vaten op een rij.


Samen met onze brocanteaankopen pastte het precies.


zaterdag 19 augustus 2017

Aanpoten

Het was even aanpoten vandaag. Het vakantiehuis moest schoongemaakt worden, morgen komen de laatste gasten van dit seizoen. Als die over tweeëneenhalve week vertrekken gaan we zelf een beetje vakantie vieren. Toen ik de moestuin in liep om wat bloemen te knippen om een mooi boeket te maken zag ik dat er een paar van die grote tomaten overrijp waren. Ook waren er genoeg paprika's en in de bijkeuken had Mart de dag ervoor twee courgettes neergelegd. Ik lijk wel gek maar heb toch alles nog verwerkt  tot negen grote potten tomatensaus. Nadat ik straks deze blog de wereld in stuur doe ik niets meer, alleen vanavond nog een makkelijke hap maken. Ik neem mijn boek mee naar buiten en ga languit in een ligstoel. De foto's nam ik net even om te laten zien dat niet alleen ons gastenseizoen bijna ten einde loopt maar ook veel bloemen in de border. Maar er staat gelukkig ook nog genoeg om van te genieten.


vrijdag 18 augustus 2017

Badgeyser

Achter deze muur van de voorgevel van ons huis hing 25 jaar lang een badgeyser. Sinds de renovatie van ons woonhuis vijf jaar geleden gebruiken we hem niet meer, we hebben nu warm water via de verwarmingsinstallatie. Op de een of andere manier bleef het ding maar hangen maar afgelopen week heeft Mart hem gedemonteerd en in de garage gelegd. Volgens hem is de geyser nog in prima staat, we gebruikten hem alleen in de vakanties, dus weggooien mag niet van de man.  Hij gaat mee naar Nederland en ik zal van de winter eens een poging wagen op Marktplaats en anders breng ik hem wel naar de kringloop. Maar onze eerste zorg is die muur met dat gat weer mooi dicht maken. We gaan in onze voorraad maar eens op zoek naar geschikte stenen.



donderdag 17 augustus 2017

Proeven op eigen risico

Chocolade met (zee)zout kennen we langzamerhand allemaal wel maar van chocolade met peper had ik nog nooit gehoord, laat staan geproefd. Alet stuurde me vanaf haar vakantieadres een pakje met twee leuke kaarten met daarbij die peper chocolade. 'Proeven op eigen risico' schreef ze erbij en inderdaad, het is echt heet. Bij de eerst hap denk je nog dat het wel mee valt maar dan trekt de pepersmaak door je mond... oef. Alet kampeerde in de Pyrénées-Atlantiques vlakbij het plaatsje Espelette, vooral bekend vanwege de chilipeper die er wordt gekweekt : de piment d'Espelette. Daar had ik weleens van gehoord maar nooit gedacht dat men dat ook in chocolade toe zou passen. Ik zal de chocolaatjes niet achter elkaar opeten maar zo nu en dan eentje, mmm...best lekker. Bedankt Alet, voor de originele post.

woensdag 16 augustus 2017

Kunstwerk

Dit kunstwerk in wording kwamen we afgelopen zondag tegen. Het is een uitkijktoren en het staat op een top van een heuvel in het bergmassief de Tanargue. Ruig landschap rondom, geen mens en huis te bekennen, we hadden kilometers gelopen zonder iemand tegen te komen. Ik heb niets tegen een kunstwerk en vind deze uitkijktoren zelfs wel mooi maar waarom op een plek waar bijna niemand komt om er van te genieten. Er loopt zelfs geen weg naartoe, wel een breed stenig pad maar je zal toch een 4W moeten hebben om er te komen zo steil is het daar.

Zo te zien is het Parc Regional des Monts d'Arèche de opdrachtgever. Blijkbaar had men nog wat geld over en dat moet een leuk potje geweest zijn want alleen al het vervoer van de materialen naar die plek zal heel wat gekost hebben. Maar goed, het staat er en nu maar hopen dat men dat houtwerk bij gaat houden maar ik vrees met grote vreze.




dinsdag 15 augustus 2017

Maria Hemelvaart

Vijftien augustus, Maria Hemelvaart, een kerkelijke feestdag die in Frankrijk nog gevierd wordt. Dus dat betekent een vrije dag voor iedereen, de winkels, tenminste hier in de omgeving, dicht en de jaarlijkse brocantemarkt hier vlakbij in een weiland. Net zoals verleden jaar gingen we er met vrienden heen in de hoop weer zo goed te slagen. Ik was op zoek naar spullen voor op ons nieuwe terras en ben daarin heel goed geslaagd. Bij dezelfde koopman waar ik verleden jaar dat leuke ladekastje kocht vond ik twee mandflessen en nadat Mart ze thuis had opengeknipt hield ik een paar mooie flessen van dik groen glas over. De linker fles op de foto had ik al een paar jaar dus ik heb nu een mooi setje van drie.

Ik was ook op zoek naar een paar oude ijzeren potten om planten in te zetten. Grote bloempotten zijn te zwaar om in het najaar naar boven te halen en als je ze laat staan vriezen ze onherroepelijk kapot. Maar wat zag ik op het laatste moment nog staan terwijl ik aan het afrekenen was? Twee betonnen bloempotten, flinke grote. Op het eerste gezicht niet helemaal mijn smaak, maar daar is wat aan te doen. Insmeren met yoghurt, dit even volhouden en binnen twee jaar krijgen de potten een mooi moslaagje. Ik heb op het bovenste terras al jaren twee potten staan waarvan iedereen denkt dat ze antiek zijn. Niets iets minder waar, gewone betonnen potten met een laag verweerd mos erop. Dat gaat met deze twee ook lukken. De buitenste laag is vrij ruw, daar 'pakt' het mos goed op en dat reliëf van die bloemen zorgt met mos erop voor een prachtig effect. De yoghurt staat al op het boodschappenlijstje.


maandag 14 augustus 2017

Bon appetit

In veel dorpen in Frankrijk wordt 's zomers een gezamenlijke maaltijd georganiseerd waarvoor men meestal kan intekenen en die niet meer dan een euro of zes kost. Zo ook in het dorpje Borne waar wij gisteren doorheen wandelden. In de tent die voor schaduw moest zorgen stonden de flessen wijn al klaar op de tafels en de eerste dorpsbewoner kwamen binnen lopen. In de dorpsfontein werden de flessen water koud gehouden en een koelwagen stond klaar met vlees en salades.



Wij liepen een stukje door en gingen op een muurtje zitten om onze boterhammen op te eten tegenover dit mooi oude gebouw wat zijn oorsprong had in 1667. Het stond in de steigers, iemand had het gelukkig waard gevonden om het te restaureren. Daar achter stond de kerk en de dienst was blijkbaar net afgelopen. Langzaam kwamen de, meestal wat oudere bewoners, naar beneden gelopen op weg naar het repas. Verschillende mensen maakten een praatje met ons, vonden ons dappere wandelaars en vertelden hoe we moesten lopen naar Le Bez en dat er verderop een bron was voor drinkwater. Er waren er zelfs die ons uitnodigden om een glaasje mee te drinken. We bedankten en wensten hen een bon appetit.




zondag 13 augustus 2017

Het bergmassief Tanargue

We gaan eerdaags een weekje heel sportief wandelen en daarvoor wilden we nog wat hoogtemeters maken. We reden daarom naar het bergmassief de Tanargue, woest middengebergte. We begonnen op ruim 1200 meter hoogte op de col de Bez.






Het eerst deel daalden we naar de vallei van de rivier de Borne, een smal en stenig pad. Vanaf het dorpje Borne stegen we heel lang maar gelukkig niet al te steil. De terugweg ging over de kam van een bergrug, door glooiende grasvlakten met hier en daar bossen. Het hoogteverschil van deze tocht was totaal 680 meter en dat voel je wel. Altijd fijn om dan in de verte je auto weer te zien staan. Bij het kruispunt waar we de auto geparkeerd hadden was een oud kerkje, een trekkerhut en een restaurant waar we onderweg al van hoorden dat het heel goed was. Ze hadden er in ieder geval heerlijke, erg grote coupes met ijs en wij vonden dat we dat heel erg verdiend hadden.



zaterdag 12 augustus 2017

Rupsje nooitgenoeg

Terwijl ik deze blog aan het voorbereiden was zag ik het gisteravond ook op het acht uur journaal, de schade die de buxusmot veroorzaakt. Er staat in deze omgeving ontzettend veel buxus en we hadden de dorre hellingen al gezien bij ons in de vallei. Toen wij eergisteren aan het wandelen waren liepen we er midden in. Boven al die dorre struiken fladderde de buxus mot, soms vlogen er hele wolken op met die kleine vlindertjes. Het was niet moeilijk om een foto te maken van de rups, er zaten er genoeg, het is echt een plaag.


Ze zijn hun opmars waarschijnlijk in Duitsland begonnen, meegekomen in een partij buxus uit China in 2006. In een korte tijd kunnen ze een struik helemaal opvreten en blijft er niets van het groene blad over. In onze Nederlandse tuin staat ook veel buxus, ik ben benieuwd wat we daar aantreffen als we terugkomen. Ik heb in ieder geval nog geen alarmerende berichten gehoord. En de natuur hier, tjsa misschien herstelt het zich en anders zal een ander soort groen het overnemen. De natuur regelt dit soort kwesties zelf, daar hoeven hier geen mensenhanden aan te pas te komen.